گروه میراث هابل موفق شدند تا در تصویر کم‌نظیر، ساختار تاب‌دار کهکشان مارپیچی ESO 510-13 را به تصویر بکشند؛ ساختاری که ظاهرا ناشی از برخورد کهکشانی است و صفحه تاب برداشته کهکشان جلب توجه می‌کند.

ناسا به تازگی شمار سیارات کشف شده را اعلام نمود. با کشف سیارات تازه شمار سیارات سه برابر می شود و ستاره های که این سیارات به دور آن می گردند هم بیشتر شان بیش از یک یا چند سیاره بدور خود دارند.

جهان ما با شتابی تند شونده در حال انبساط است که برای توجیه آن، مفهومی به نام انرژی تاریک خلق شد. اکنون محققان آثار این انرژی مرموز را در قدیمی‌ترین تابش کیهان ردیابی کرده‌اند.

اخترشناسان تصور می‌کردند که کهکشان‌های بیضوی از برخورد دو کهکشان مارپیچی کوچک‌تر شکل می گیرند. اما شواهد جدید نشان می دهد که این غول‌های عظیم زندگی خود را همانند دانه‌های کوچک برف آغاز می‌کنند.

اخترشناسان با بررسی تاثیر عدسی گرانشی خوشه‌های کهکشانی بر کهکشان‌های دوردست،‌ نقشه‌ای از میزان ماده تاریک و توزیع آن در این خوشه‌ها به دست آورده‌اند که بسیاری از باورهای قدیمی را زیر سوال برده است.

خبرهای دنیای علم شگفت‌آورند. اما بعضی وقت‌ها خبرهایی از رسانه‌های عمومی منتشر می‌شوند که حتی علم‌پیشگان را هم غافل‌گیر می‌کند. آخرین نمونه آن‌‌ها، خبر ستاره‌ای است که می تواند به بزرگی یک کهکشان شود.

بهار سال جاری، پنجمین و آخرین ماموریت تعمیر تلسکوپ فضایی هابل توسط خدمه‌ی شاتل فضایی آتلانتیس انجام شد تا با تمدید چندساله‌ی عمر کاری این ابزار بی‌رقیب، پرده از رازهای شگفت بیش‌تری از جهان پیرامون‌مان برداشته شود. چندی پیش، بشر از دریچه‌های این شهر ف

ماهنامه نجوم شماره 190 به منظور پوشش اخبار سومین المپیاد جهانی نجوم و اخترفیزیک با اندکی تاخیر منتشر شد.

احتمالاً در منظومه اتا- حمال همدمی در مداری بیضوی هر از گاهی به ستاره اصلی نزدیک می شود و برخورد بادهای دو ستاره بر خصوصیت کل مجموعه اثر می گذارد.

طی بررسی های اخیر، دانشمندان دریافته اند که در مرکز یک ستاره نوترونی بی اندازه چگال ممکن است نوترون ها آنچنان فشرده شوند که ساختارشان در هم بشکند

تصاویر جدید به دست آمده از سحابی سه تکه نشان میدهد که این کارخانه ستاره سازی با فاصله ای در حدود 5500 سال نوری از زمین ترکیبی کم نظیر از سه گونه متفاوت از سحابی ها را در دل خود جای داده است.

ماهنامه نجوم شماره 198 امرداد 1389 منتشر شد.

نجوم 187 منتشر شد. همچون ماه های گذشته، خلاصه ای از اخبار و مقالات منتشر شده در مجله نجوم 187شماره تقدیمتان می شود.

هنگامی که نوبت به نقش خاصیت مغناطیسی در شکل گیری ستارگان می رسد ، اندازه ستارگان ممکن است مهم نباشد. گروهی از محققان تحول آرام یک ابر غباری در ستاره ای پر جرم را مطالعه کردند و متوجه شدند که میدان مغناطیسی این ابر ، رشد ستاره را بیشتر از هر عامل دیگ

Mike Salway عکاس ستاره شناس از ساحل مرکزی استرالیا ، مدرکی از وقوع اتفاقاتی هولناک برروی بزرگترین سیاره منظومه شمسی ما ، مشتری ، ثبت نموده است .

روشنایی و درخشش پس زنی ها و بیرون زنی تاج های پرجرم و بزرگ خورشید (CME) تاثیری بر روی زمین ندارد ، بنابراین نمی توان این انفجار وابسته به قدرت جاذبه زمین دانست ولی این را به ما یاد آوری می کند که لکه های خورشیدی مورد نیاز برای سایر فعالیت های خورشی

سحابی خرچنگ باقیمانده ستاره ای پرجرم است که به زندگی خود با یک انفجار ابرنواختری پایان داد.حدود هزار سال پیش این ابرنواختر توسط اخترشناسان چینی در سال 1054 میلادی ثبت شد.این نما از این سحابی توسط تلسکوپ فضایی اسپیتزر به دست آمده که آن را در نور فروسر

اگر سیاره ی ایکس وجود داشته باشد ، کجا خواهد بود؟ این پرسش یک پژوهشگر ایتالیایی است که می گوید موضوع بسیار پیچیده تر از آن است که تصور می شود.با تجزیه و تحلیل انحراف مسیر مداری همه سیارات منظومه ی شمسی درونی این پژوهشگر موفق شده در حداقل فاصله ، امکا

تلسکوپ فضایی هابل ستاره ای را آشکار ساخت که در سال 2005 منفجر شد و میلیونها بار درخشان تر از خورشید است.

اخترشناسان دو سیاهچاله ی پرجرم را که به دور یکدیگر می گردند در مرکز یک کهکشان یافتند.

اخیرا تلسکوپ فضایی هابل تصاویر متحیر کننده ای از گردش سیارات فراخورشیدی به دور ستاره های دور دست در اختیار ما گذاشته است.

نمایی بی نظیر در پرتو فرابنفش با استفاده از کاوشگر كيهاني ناسا برای اولین بار کهکشانهای کوتوله ای را آشکار ساخت که تنها در اثر گاز اولیه و باقی انده از عالم اولیه شکل یافته اند

اخترشناسان فرضیه ای برای توجیه جرم بیش از حد کهکشانهای کوتوله ی فوق فشرده ارائه کرده اند.برخی معتقدند چگالی زیاد این کهکشانها در اثر نزدیکی و تجمع بیش از حد ستارگان ایجاد شده است.

تحقیقات اخیر نشان می دهد که فرایند توقف تشکیل ستاره ها، بسیار زود تر، در عمر هسته های کهکشانی فعال، رخ می دهد و در حقیقت کهکشان ها، شکل دهی ستاره ها را بسیار قبل تر از آنکه سیاه چاله های پر جرم مرکزی به بالاترین سطح قدرت خود برسند، متوقف می کنند.

تحقیقات اخیر پژوهشگران انستیتو زیست شناسی نجومی سازمان فضایی ایالات متحده امریکا، ناسا، بر روی متان موجود در جو مریخ، مرحله جدیدی را برای ادامه مطالعات بر روی حیات در مریخ رقم زد.

دو تلسکوپ متفاوت ، به طور همزمان پرتوی های قوی از جانب سیاهچاله ابر پرجرم را در مرکز کهکشان راه شیری آشکار ساختند.فوران های ناشی از این ناحیه موسوم به قوس 1 موجب شده تا ماده درحالیکه در نزدیکی و به دور سیاهچاله می گردد مانند خمیر کش آمده ای ظاهر شو

ستارگان نوترونی ، باقی مانده ی ستارگان پرجرم هستند (50-10جرم خورشید) دچار رمبش(فروریزش) شده اند. بیشتر آنها از لحاظ طولی تنها در حدود 20 کیلومتر می باشند اما آنقدر فشرده اند که یک قاشق چایخوری از ماده ی موجود در ستاره نوترونی بیش از 100 میلیون

گزارش برگزاري باشگاه هاي نجوم ايران در تير ماه 1387

اخترشناسان به تازگي نور کهکشان ها و ستارگان نزديک تر و بهترشناخته شده يي را که از تلسکوپ فضايي اسپيتزر به دست آمده است، حذف کردند. گمان مي رود تصويرهايي که به اين روش به دست آمده است، نشان دهنده اولين اجرام موجود در فضا باشد که هم اکنون 13 ميليون سال

بشر از هنگامی که به آگاهی دست یافت، پرسیدن را آغاز کرده و شاید از نخستین پرسش های انسان کنجکاو و اندیشه ورز این بوده که طاق بالای سرش در آسمان چیست و آن نقاط نورانی فراوان چشمک زن چه هستند و چرا هستند. به فراخور پیشرفت دانش بشر، به این پرسش پاسخ داد

بحثی پیرامون ثبت تاریخی ابرنواختر 1572 و یک ابرنواختر احتمالی دیگر پدیده‌های آسمان و اتفاقاتی که در آن روی می‌دهد، همواره ذهن انسان را به خود مشغول کرده است.

پلوتو در سال 1930 توسط کلاید تومبا1 در رصدخانه ی لاول2 واقع در آریزونا کشف شد. تا قبل از کشف پلوتو ستاره شناسان به احتمال وجود جرمی قابل توجه در ورای مدار نپتون گمان برده و آن را سیاره ایکس نام گذاردند.

در مطالعه ی وسیع بیش از 2000 کهکشان مارپیچی از بزرگترین سرشماری کهکشان ها که توسط تلسکوپ فضایی هابل ناسا هدایت می شود ، منجمان دریافتند که در جهان محلی ، تعداد کهکشان های مارپیچی میله ای ( Barred Spiral Galaxies ) در 7 میلیارد سال پیش بسیار کم تر از

سفینه ی فضایی GLAST در حینی که در بالای زمین چرخش می کند منبع کیهانی اشعه گاما را رصد خواهد کرد .

ستاره یک توپ عظیم الجثه درخشان در فضاست که مقادیر بسیار زیادی نور و دیگر اشکال انرژی را تولید می کند. خورشید نیز یک ستاره است و نور و گرمای زمین را تامین می نماید. ستارگان در پهنه آسمان مانند نقاطی نورانی در حال چشمک زدن به نظر می آیند. البته به جز خ

معرفي مقدماتي سياهچاله

در این مقاله سعی داریم نگاهی دقیق به این ابزار رویایی که تحولی عظیم در علم اختر شناسی به وجود آورده است ،بیندازیم.

همواره ارتباط با ديگر موجودات ذی شعور يکی از خواسته های بشر بوده است. با شروع عصر فضا و سفرهای فضايی اين سوال مطرح شد که آيا به جز زمين کره ی ديگری در اين عالم قابل سکونت است؟

تقریبا از همان آغاز، گرایش نظریه پردازان به پذیرش این امر بود که هیچ چیز نمی تواند از درون بک سیاهچاله بگریزد.

سیاه چاله چیست؟ اندازه ی سیاه چاله ها چقدر است ؟ اگر من به داخل سیاه چاله وارد شوم برای من چه اتفاقی خواهد افتاد ؟و...

در سال ۱۹۶۱ ستاره شناس فرانك درك معادله اى را ارائه كرد كه جست وجو براى يافتن موجودات فرازمينى را در مسيرى علمى قرار داد و پروژه مدرن سنتى را بنا نهاد.

كيهان شناسى يكى از آن موضوعاتى است كه علاوه بر دانشمندان، توجه خيل زيادى از مردم عادى را نيز به خود جلب كرده است.

هرچند عطارد، اين جهان شگفت‌انگيز، يكي از نزديك‌ترين همسايگان زمين است، بيشتر بخش‌هاي آن ناشناخته مانده است. فلز جيوه، اقليم چهارم، فلك دوم، ... پيوندي تنگاتنگ و ناگسستني با اين هفتمين سياره باستانگان دارد.

از ديدگاه برخى از زيست شناسان و حاميان طرح سنتى عبارت «بقاى انسب» بيانگر اين واقعيت است كه هوش بيشتر ضرورتاً شانس ادامه حيات و همچنين تكثير از طريق انتخاب طبيعى را بيشتر مى كند

در سال ۱۹۶۱ ستاره شناس فرانك درك معادله اى را ارائه كرد كه جست وجو براى يافتن موجودات فرازمينى را در مسيرى علمى قرار داد و پروژه مدرن سنتى را بنا نهاد. امروز اعداد و ارقام اين معادله چگونه به نظر مى رسند؟

از ديدگاه برخى از زيست شناسان و حاميان طرح سنتى عبارت «بقاى انسب» بيانگر اين واقعيت است كه هوش بيشتر ضرورتاً شانس ادامه حيات و همچنين تكثير از طريق انتخاب طبيعى را بيشتر مى كند.

گزارش برگزاري باشگاه هاي نجوم ايران در تير ماه 1387

اخترشناسان به تازگي نور کهکشان ها و ستارگان نزديک تر و بهترشناخته شده يي را که از تلسکوپ فضايي اسپيتزر به دست آمده است، حذف کردند. گمان مي رود تصويرهايي که به اين روش به دست آمده است، نشان دهنده اولين اجرام موجود در فضا باشد که هم اکنون 13 ميليون سال

دکتر لین کامینسکی، از دانشمندان تلسکوپ فضایی پرتو گامای GLAST می باشد که در اوایل ژوئن 2008 به فضا پرتاب می شود. او همچنین دانشمند ماموریت های Swift و هیئت آمریکایی تلسکوپ فضایی پرتو ایکس XMM-Newoton می باشد.

مشاهدات جدید نشان میدهد سیاهچاله مرکزی راه شیری 300 سال پیش با طغیان بزرگی از خواب بیدار شده است .