طیف‌سنج پلاسمایی کاسینی نشان می‌دهد یون‌های مولکولی اکسیژن (O2+) در جو بالایی این قمر وجود دارند. بمباران دائمی دایونی توسط مغناطیس‌کره قوی زحل باعث شکل‌گیری این یون‌ها شده است.

منظومه شمسی، حین جابه‌جایی‌اش در پهنه کهکشان، با حباب مغناطیسی غول‌آسایی احاطه شده است. خورشید که در مرکز این حباب جاخوش کرده است، پیوسته سیلی از ذرات باردار و پرانرژی را به درون حباب می‌فرستد و این ذرات، تا لحظه برخوردشان به ذراتی که فضای میان‌ستاره

با نزدیک شدن به پایان سال ۲۰۱۱، نشریات مختلف بهترین نوشته‌ها و مطالب سال را انتخاب و منتشر می‌کنند. چند روز پیش نشنال جئوگرافیک، بهترین عکس‌های سال ۲۰۱۱ را همراه توضیحاتی منتشر کرده است که توجه شما را به آنها جلب می‌کنم. در میان ۱۵ عکس برتر انتخاب شد

پس از آغاز به کار تلسکوپ فضایی کپلر، تعداد سیارات فراخورشیدی شناخته‌شده افزایش چشمگیری داشته، اما در این میان، وفور سیاراتی با اندازه متوسط به چالشی برای مدل‌های شکل‌گیری سیارات تبدیل شده است

راز طول عمر، در بازیافت نهفته است. دست کم برای کهکشان‌ها که اینگونه است.

بعضی از سیاه چاله های عظیم توسط یک ابر گرد و گاز که شکل حلقه ای را دارد، به طرز مرموزی احاطه شده است. وجود این ابر ها مدتها معمای حل نشده بود، اما هفته پیش یک دانشمند از دانشگاه لیست نظریه جدیدی را مطرح ساخت که منشاء این ابرها را توضیح میدهد.

بر اساس شبیه‌سازی‌های اخیر رایانه‌ای، سیاره اورانوس نه به‌واسطه تنها یک برخورد سهمگین، بلکه با برخورد به دو جسم غول‌آسا اینچنین کج شده است.

عده‌ای از پژوهشگران آمریکایی طی تحقیقات و مطالعات جدید خود به نتایجی دست یافتند که سن ماه را اندکی جوان‌تر نشان می‌دهد.

ابر بزرگ ماژلان حدود 15 هزار سال نوری قطر دارد.

دهانه‌های کوچک سطح ماه تنوع زیادی از نظر ریخت‌شناسی دارند. برای دانستن چگونگی شکل‌گیری آن‌ها، باید تفاوت‌های‌شان را شناخت.

شماره 200 ماهنامه نجوم مهر ماه 1389 منتشر شد.

استقرار تلسکوپ فضایی جیمز وب در فاصله 1.5میلیون کیلومتری زمین می‌تواند آغاز کشف اولین اجرام نورانی کیهان باشد و به پرسش‌های بسیاری در زمینه ظهور کهکشان‌ها، سیاهچاله‌ها و منظومه‌ شمسی پاسخ دهد.

نمایشگاهی از برترین عکس‌های نجومی سال در رصدخانه سلطنتی گرینویچ بر پا شده است. از میان تصاویر برگزیده می‌توان به عکس‌هایی از شفق شمالی، کسوف و اولین گذر دنباله‌دار لولین از منظومه شمسی اشاره کرد.

ما در عصر طلائی اکتشافات فضایی زندگی می‌کنیم، قرنی که می‌توان در آن به وجود اقیانوس‌هایی از یخ‌آب در کرات دور‌دست پی برد، مرزهای منظومه شمسی را پشت‌سر گذاشت و البته یگانگی با‌ارزش زمین را تحسین کرد.

در ادامه جستجو سیارات فراخورشیدی این بار سیاره زمین-سان دیگری کشف و ثبت شد. اما ویژگی جالب این زمین غول آسا وجود جو در اطراف آن است؛ که احتمالاً از بخار آب تشکیل شده است.

دو لکه ی خورشیدی در هنگامیکه مدار زمین به سمت اعتدال پاییزی می رفت پدیدار شدند.

طبق پیش بینی های صورت گرفته با روند فعلی افزایش گازهای گلخانه ای، تا سال 1430 شمسی اثری از قطب شمال بر روی زمین باقی نخواهد ماند.

دانشمندان با ارائه گزارشي از عملکرد کاوشگر مريخي فونيکس، ويژگي هاي شگفت انگيز خاک اين سياره را که نشانه هاي قدرتمندي از احتمال وجود حيات در اين سياره ارائه مي دهد، بررسي کردند.

این تصویر، توسط تلسکوپ فضایی اسپیتزر گرفته شده است و از ستاره ای است که 1140 سال نوری با زمین فاصله دارد.نام این ستاره نوزاد HH 46/47 می باشد و حبابهایی در اطراف آن رها شده اند.این ستاره نوزاد مانند یک لکه سفید در مرکز تصویر اسپیتزر دیده می شود.این د

مریخ نورد ناسا موسوم به «روح» كه چندی پیش اعلام شد در خاك مریخ گرفتار شده، در همین وضعیت هم موفق شد تا برای اولین بار و البته استثنایی ترین تصاویر را از قسمت تحتانی و محفظه زیرین خود تهیه و برای محققان ناسا ارسال كند.

چندی پیش دوربین میدان وسیع 2 تلسکوپ فضایی هابل که اخیرا در طی مانور چندین فضانورد شاتل آتلانتیس دوربین میدان وسیع 3 را جایگزین آن کردند ، برای تکمیل میراث این دوربین ، تیم علمی تلسکوپ هابل تصویر زیبای زیر را به عنوان آخرین عکس WFPC2 به نمایش گذاشتند

ديدن يك سياره به همراه چهار قمرش را در هنگام صبح و درست مجاور لبه ي خورشيد تصور كنيد . غير ممكن است ؟ ولي دوربين هاي فضاپيماي STEREO-B ناسا توانستند چنين پديده اي را ثبت نمايند .

مشاهدات جدید آشکار می سازند که بعضی از ستارگان در مرکز کهکشان راه شیری ، در غباری که اطرافشان را احاطه کرده ، کربن و اکسیژن دارند که ترکیبی نادر است.

در حقیقت این اولین بار است که چنین چیزی دیده شده است. در بهمن ماه مدارپیمای Kaguya ژاپن که به دور ماه می چرخد عکس بسیار عالی و منحصر به فردی از گرفت خورشید ثبت کرد.

اخترشناسان دو سیاهچاله ی پرجرم را که به دور یکدیگر می گردند در مرکز یک کهکشان یافتند.

خودتان را برای دیدن یک تصویر پیچیده وسه بعدی آماده کنید!

دو تلسکوپ متفاوت ، به طور همزمان پرتوی های قوی از جانب سیاهچاله ابر پرجرم را در مرکز کهکشان راه شیری آشکار ساختند.فوران های ناشی از این ناحیه موسوم به قوس 1 موجب شده تا ماده درحالیکه در نزدیکی و به دور سیاهچاله می گردد مانند خمیر کش آمده ای ظاهر شو

تلسکوپ فضایی اسپیتزر برای اولین بار بلورهای کوارتز مانند که در منظومه های سیاره ای جوان پراکنده شده اند را آشکار ساخت.این رویداد اخترشناسان را شگفت زده کرده است.زیرا این بلورها که نوعی از منابع معدنی سیلیکا با نام کریستوبالیت و ترایدایمیت هستند ، برا

این تصویر زیبای ابر ستاره ساز که بنام NGC 346 نامیده می شود در واقع ترکیبی از نور با طول موج های مختلف است، توسط تلسکوپ فضایی سپایتزر (فرابنفش)، تلسکوپ تکنولوژی نوین رصد خانه جنوبی اروپا با (نور مرئی) و تلسکوپ فضایی نیوتون XMM متعلق به ایسا تهیه شده.

اطلاعات بدست آمده از سفینه فضایی اولیس نشان می دهد که سپر منظومه شمسی در حال کاهش است.

سپتامبر 2008، بزرگترین ماشین علمی دست ساخته بشر، چشمان خود را گشود تا به تماشای نخستین لحظات خلقت کیهان بنشیند.

هاريكن IKE باعث شد مركز فضايي جانسون امروز تعطيل شود. اين توفان عظيم الجثه چند روزي است كه توجه همه را به خود جلب كرده است.

شهاب ها اجرام کوچک جامدی(بشتر به اندازه شن)اندکه فضارادرمی نوردند و اکثر آن ها در همان مدارهایی حرکت می کنند که در اشغال ستاره های دنباله دار است.

خرده سیارات سنگی، توده های صخره مانندی هستند که در مداری بین سیاره مریخ و مشتری و در فاصله 300 تا 600 میلیون کیلومتری ازخورشید ( که به کمربند سیارکها معروف است) قرار گرفته اند.

بشر از هنگامی که به آگاهی دست یافت، پرسیدن را آغاز کرده و شاید از نخستین پرسش های انسان کنجکاو و اندیشه ورز این بوده که طاق بالای سرش در آسمان چیست و آن نقاط نورانی فراوان چشمک زن چه هستند و چرا هستند. به فراخور پیشرفت دانش بشر، به این پرسش پاسخ داد

همه ی ما میدانیم که پروفسور حسابی یکی از شخصیت های های مهم علمی کشور ماست و احتمالا هم باید نظریه ی معروف ایشان که در حوزه ی فیزیک ذرات بنیادین است را شنیده باشید : "گستردگی بی نهایت ذرات". مناسب دیدم که این متن رو ترجمه کنم تا یک متن درست از آن در ا

هشت معمايى كه در اين مقاله مطرح می شود، رموز اساسى كيهان شناسى به شمار مى روند و اگر بخت يار دانشمندان باشد مى توان اميدوار بود كه پاسخ اين پرسش تا سال ۲۰۱۰ معين شود.

مریخ چهارمین سیاره از سمت خورشید در منظومه شمسی است. این سیاره یکی از همسایه های نزدیک زمین در فضا می باشد. مانند بقیه اجرام موجود در منظومه شمسی عمر مریخ نیز در حدود 6/4 بیلیون سال تخمین زده می شود.

در این مقاله با به کارگیری مسائل دقیق می خواهیم اثبات کنیم که ریسمان دیراک، در مقایسه با فضای مینکوفسکی بهتر عمل کرده و حتی می تواند پدیده های قبل از مهبانگ را نیز توجیه کند.

دنباله دار دار یک جرم یخی است که غبار و گاز درون خود را بیرون می پاشد. بیشتر دنباله دارهایی که ما از زمین شاهد آنها هستیم در مدار بیضی شکل بزرگی به دور خورشید در گردشند.

نپتون یکی از دو سیاره ایست که از زمین بدون تلسکوپ دیده نمی شوند. سیاره دیگر پلوتو است. فاصله نپتون از خورشید 30 برابر فاصله زمین از خورشید می باشد.

درخشان ترين ابر نواختري كه تاكنون ديده شده سوالات مهمي را در مورد چگونگي پايان عمر ستاره هاي عظيم به وجود آورده است.

تجسم خورشید در چهار میلیارد سال آینده

زمین سیاره ایست کوچک در بیکران فضا و یکی از نه سیاره ای که در عرصه فضا به دور خورشید درحال گردش می باشند. خورشید یکی از بیلیونها ستاره ایست که کهکشان راه شیری را شکل می دهند و کهکشان راه شیری یکی از 100 بیلیون کهکشانیست که جهان را تشکیل داده اند.

دانشمندان بر اين باورند كه كائنات در 15 بيليون سال پيش در پي پديده اي عظيم، به نام بيگ بنگ (انفجار بزرگ) به وجود آمده است. تمامي فضا، زمان، انرﮋي و موادي كه امروزه جهان ما را تشكيل مي دهند در پس اين انفجار بزرگ ايجاد شده اند.

ستاره شناسان در مورد زمين شناسي و هواشناسي سيارات كاوش مي كنند. آنها همچنين رسيدگي خود را به كوچكترين اجسامي كه در منظومه ي شمسي ما هستند اختصاص مي دهند. مجمو عه هاي گوناگوني شامل ماهها(قمرها)،سياركها و ستارههاي دنباله دار.

در جهاني كه ما زندگي مي كنيم هر روزه و بلكه هر لحظه شاهد وقايعي عجيب و تازه هستيم اين رويداد ها هميشه اينگونه نيستند كه در ظاهر ديده ميشوند بلكه هر امري يك ظاهري دارد و يك باطني و خود ان باطن باطن ديگر و همينگونه تا جايي كه علم كامل در نظر خداوند مت

مبانی نجوم

دنباله دار ها از جمله اجرامى هستند كه در طول تاريخ چندان محبوب نبوده اند. در واقع در فرهنگ بسيارى از ملت ها آن را پديده اى شوم و نفرت انگيز مى دانستند، اعتقادى كه هنوز هم طرفدارانى دارد.

در سال ۱۹۶۱ ستاره شناس فرانك درك معادله اى را ارائه كرد كه جست وجو براى يافتن موجودات فرازمينى را در مسيرى علمى قرار داد و پروژه مدرن سنتى را بنا نهاد.